ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΚΕΨΗΣ ΔΡΑΣΗΣ
Χωρίς Χρέος Χωρίς Ευρώ / No Debt No Euro
Ιδρυτική διακήρυξη / Declaration of Purpose
Από το 2010 ο ελληνικός λαός ζει έναν εφιάλτη χωρίς τέλος. Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος και τη δήθεν ανάγκη παραμονής μας στο ευρώ συμμορίες τοκογλύφων και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι αμφισβητούν καθημερινά την αξιοπρέπειά μας, σφυροκοπούν τις δημοκρατικές μας κατακτήσεις και ισοπεδώνουν το βιοτικό μας επίπεδο. Άστεγοι περιπλανιούνται στους δρόμους, ανάγνωση του υπολοίπου »
Μόλις χθες ο Σαμαράς κουνούσε το δάχτυλο στους απεργούς εκπαιδευτικούς και σε κάθε άλλο εργαζόμενο από το βήμα της συνέλευσης του ΣΕΒ. Αυτό είναι το σχέδιό του για την ανάπτυξη. Δε θα απεργεί κανείς. Από την άλλη η κυβέρνησή του χρεώνεται άλλη μια ήττα, διότι το Eurogroup αποφάσισε ότι οι δόσεις δεν θα εκταμιευθούν, μέχρι να τηρηθούν οι νέοι όροι που δεν έχουν εξειδικευθεί ακόμα, αλλά αφορούν την φορολογική μεταρρύθμιση, τη διοίκηση και την απελευθέρωση των επαγγελμάτων. Οι πληροφορίες για άμεση εκταμίευση είναι ψευδείς. Παρακάτω η μετάφραση της σημαντικότερης παραγράφου.
“Το Eurogroup καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα απαραίτητα στοιχεία έχουν τεθεί σε εφαρμογή ώστε τα Κράτη Μέλη να ολοκληρώσουν τις σχετικές εθνικές διαδικασίες που απαιτούνται για την έγκριση της επόμενης δόσης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF), η οποία ανέρχεται σε 7,5 δισ. ευρώ. Η εκταμίευση θα γίνει σε δύο υπο-δόσεις. Μια πρώτη υπο-δόση ύψους 4,2 δισ. ευρώ θα πρέπει να εγκριθεί από την ομάδα εργασίας του Eurogroup (EWG) και από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF) στις επόμενες μέρες, μετά την ολοκλήρωση των εθνικών διαδικασιών και την πλήρη εφαρμογή των ενεργειών που συμφωνήθηκαν προηγουμένως. Η εκταμίευση της δεύτερης υπο-δόσης θα γίνει τον Ιούνιο του 2013, σε σύνδεση με την εφαρμογή των θεμελιωδών όρων του Μνημονίου Συνεργασίας, όπως έχουν συμφωνηθεί αυτοί ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τρόικα.”
H δήλωση σε μετάφραση στα ελληνικά.
14/05/2013
Ελένη Δημητριάδου
Η Μίριαμ Μπουρζί είναι μέλος της CATDM και στενή συνεργάτρια του Ερίκ Τουσαίν που διαχειρίστηκε τη διαγραφή του χρέους στον Ισημερινό. Η Μίριαμ αναλύει την έννοια του αθέμιτου χρέους. Αν και το αθέμιτο χρέος ήταν γνωστό στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πλέον αφορά και τις χώρες της ευρωζώνης.
Οι παρακάτω περιπτώσεις, χωρίς να είναι οι μοναδικές, στοιχειοθετούν το αθέμιτο χρέος :
- Η φύση του καθεστώτος που προκάλεσε το χρέος : Μέχρι σήμερα αφορούσε μόνο μια δικτατορία (Αίγυπτος), αλλά πλέον μπορούμε να αναφερθούμε και σε μια κυβέρνηση κάτω από ξένη κυριαρχία (τρόικα), σε μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση (τεχνοκράτες), ή σε μια περίπτωση που δεν τηρήθηκε η κοινοβουλευτική διαδικασία.
- Η έλλειψη συναίνεσης : παραδείγματα είναι η υπογραφή δανείου χωρίς εξουσιοδότηση, υποχρέωση εφαρμογής μνημονίων με κάθε κυβέρνηση, διότι δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ λαού και δανειστών. Επίσης από την έλλειψη συναίνεσης περιβάλλονται και τα τοκογλυφικά-τοξικά δάνεια σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.
- Οι επιμέρους επαχθείς όροι του δανείου : π.χ. όροι που παραβιάζουν τα κοινωνικά δικαιώματα και τα πλάνα λιτότητας που συνοδεύουν τα δάνεια. Εδώ εντάσσονται και οι συμφωνίες που περιορίζουν την εθνική κυριαρχία (εφαρμογή ξένου δικαίου και όχι εθνικού). Οι γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου δεν επιτρέπουν τέτοιες παραχωρήσεις υπέρ των δανειστών.
- Ο σκοπός του δανείου, όταν το δάνειο εξυπηρετεί τα ιδιωτικά συμφέροντα και όχι το δημόσιο συμφέρον: π.χ. η διάσωση τραπεζών (στον Ισημερινό έχει απαγορευθεί η ανάληψη ιδιωτικού χρέους από το δημόσιο) και τα άχρηστα δημόσια έργα (γνωστά και ως «λευκοί ελέφαντες»).
- Το χρέος που αναλαμβάνεται για να αποπληρωθεί ένα αθέμιτο χρέος. Η ανανέωση δημόσιου αθέμιτου χρέους είναι αθέμιτη, διότι μεταμορφώνουν ένα αθέμιτο χρέος σε θεμιτό.
Η πολιτική πρόταση για την έξοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας από το μνημόνιο : Η πρόταση περιέχει δύο τμήματα το νομικό μέρος και το οικονομικό μέρος. Το οικονομικό μέρος ταυτίζεται με την πολιτική βούληση που πρέπει να αποφασιστεί. Το νομικό μέρος αναφέρεται στα ζήτηματα διάρρηξης των δεσμεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ΟΝΕ. Οι μελέτες έγιναν από ομάδες που συγκροτήθηκαν για αυτόν τον σκοπό (ad hoc) . Εναλλακτικές οικονομικές επιλογές Μελέτη των νομικών και θεσμικών δυνατοτήτων
Ώρα για διασκέδαση: Ευρώπη 2020 (Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2011-2014 της Ελλάδας σε πλήρη και απόλυτη συμφωνία με το Πρόγραμμα Οικονομικής Στήριξης)
Το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων (ΕΠΜ) 2011-2014 της Ελλάδας είναι σε πλήρη συμφωνία με το «Πρόγραμμα Οικονομικής Στήριξης».
Και όλα αυτά προκειμένου να εφαρμοσθεί το νέο μοντέλο ανάπτυξης.
Και πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στην επισκόπηση αυτή, που συντάχθηκε τον Απρίλιο του 2011, υπάρχουν προβλέψεις που προκαλούν μειδίαμα ή γοερό κλάμα. Η δημοσιονομική εξυγίανση και οι διαρθρωτικές αλλαγές, κατά τις πολιτικές της ΕΕ, υποτίθεται ότι θα φέρουν ανάπτυξη. Το σπουδαιότερο εύρημα είναι πώς το μνημόνιο απλά αποτελεί την ταχύρρυθμη εφαρμογή του «οράματος» της Ευρώπης και την μέγιστη ευκαιρία για τους κερδοσκόπους. Μπορείτε να το διαβάσετε και ολόκληρο αλλά θα σας παρουσιάσω και τα καλύτερα τμήματα, όπως, ίσως, τα διδάσκει και ο Γιώργος Παπανδρέου, ο επονομαζόμενος ΓΑΠ. Και για να έχετε και μια εικόνα των οικονομικών μελετών – σκουπιδιών που μας ταϊζουν, στολισμένα με οικονομικές θεωρίες που καταλήγουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα, ήδη αποδεδειγμένα στην πράξη.
(Διαβάστε τη συνέχεια στη Σελίδα ΕΕ/ΔΝΤ.)
01.05.2013
Αγγελική Χάψα
Ο Nick Dearden αναφέρεται στη διασύνδεση των ιδιωτικοποιήσεων με το δημόσιο χρέος. Συγκεκριμένα από τη δεκαετία του 1980 οι χώρες του Νότου αναγκάζονται να προβούν σε ιδιωτικοποιήσεις για να διατηρήσουν τη βιωσιμότητα του χρέους τους κάτω από την κηδεμονία και τις “συμβουλές” του συνήθους ύποπτου από την Ουάσιγκτον, του ΔΝΤ. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Φυσικά γιατί τόσο το χρέος όσο και οι ιδιωτικοποιήσεις αποσκοπούν μόνο στην κατανομή των πλούτου υπέρ των λίγων. Έτσι ένα από τα όπλα εναντίον του χρέους είναι ο αγώνας κατά των ιδιωτικοποιήσεων.
Η κρίση χρέους είναι μια πολιτική μάχη μεταξύ του 1% και του 99%. Οι ιδιωτικοποιήσεις το ίδιο. Το 1% σε καταπιέζει συνέχεια μέχρι που αρνείσαι και δεν αντέχεις. Θα πρέπει να υπομένουμε και άλλο ; Στις άλλες χώρες τα κινήματα νίκησαν, οπότε τίποτα δεν είναι αδύνατο αν αγωνιστούμε χωρίς να παραμένουμε να μάς σώσουν, γιατί το κύριο ζήτημα δεν είναι το μέγεθος από τα έσοδα, αλλά η ιδιοποίηση του πλούτου από τους λίγους σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. (ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ/ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ).
Ο αποπληθωρισμός είναι η αντίθετη έννοια του πληθωρισμού. Αν στον πληθωρισμό αυξάνονται οι τιμές και τα προϊόντα γίνονται απρόσιτα, στον αποπληθωρισμό οι τιμές μειώνονται, ώστε κανείς να μην καταναλώνει για να αγοράσει σε φθηνότερες τιμές. Αυτό όμως δεν συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις. Στις βασικές ανάγκες τα προϊόντα παραμένουν ακριβά λόγω της ζήτησης που υπάρχει ακόμα σε αυτά. Ο έλεγχος του αποπληθωρισμού και του πληθωρισμού είναι αρμοδιότητα της ΕΚΤ στο πλαίσιο της σταθερότητας των τιμών. Προφανώς όμως το μέλος της Τρόικας δεν αναλαμβάνει τα καθήκοντα του ή μάλλον έχει αφαιρέσει εξουσίες από τα κράτη μέλη για να μην μπορεί κανείς να κάνει κάτι. Τελικά φαίνεται, ότι μέσα στο ευρώ, το λόμπι του ευρώ ετοιμάζεται να αρπάξει τα πάντα χωρίς κόστος, όταν συνομωσιολόγοι βλέπουν γερμανούς κατασκόπους και γύπες – fund να αγοράζουν δάνεια των τραπεζών για να κατασχέσουν μετά κατοικίες κτλ. Διαβάστε στη σελίδα ΕΥΡΩ το άρθρο του Αριστείδη Κάντζου σχετικά με το ποιον κτυπάει ο πληθωρισμός και ποιον ευνοεί.
Το κούρεμα λοιπόν των καταθέσεων αποτελεί τη συνέχεια της διάσωσης των τραπεζών, οι οποίες έχουν βάλει πολλά δις ευρώ στα ταμεία τους σε βάρος των φορολογούμενων χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα «θα κουρευτούν οι καταθέσεις ;» είναι θετική. Το μέγεθος όμως του κουρέματος δεν μπορεί να προβλεφθεί εκ των προτέρων. Αυτό εξαρτάται κυρίως από το γενικότερο χρέος της κάθε τράπεζας, τις δυνατότητες και τις προθέσεις του κράτους να τις καλύψει. Σε περίπτωση χρεοκοπίας μιας τράπεζας ένα κράτος μπορεί να χορηγήσει 100.000,00 € όπως η Κύπρος ή και μηδέν ευρώ όπως η Ισλανδία.
Υπάρχουν όμως και άλλα ζητήματα :
Οι ελληνικές τράπεζες σύμφωνα με τον Γ.Γ. της ΕΕΤ έχουν υποχρεώσεις προς τους καταθέτες 160 δις και προς την ΕΚΤ και την ΤτΕ 130 δις. Γιατί θα πρέπει να κουρευτούν οι καταθέσεις και όχι τα δάνεια των τραπεζών προς τις εποπτικές αρχές τους που είχαν και την υποχρέωση να εποπτεύουν τη λειτουργία τους, την αξιοπιστία τους και τη βιωσιμότητά τους ; Μήπως ο Προβόπουλος θα πρέπει να αναλάβει τα καθήκοντά του και όχι να διαφημίζει τα μέτρα λιτότητας του κυβερνητικού συνασπισμού ; Γιατί δεν μάθαμε αν στην Κύπρο κουρεύτηκαν και τα δάνεια των κυπριακών τραπεζών προς τις άλλες τράπεζες ; Η χρεοκοπία των τραπεζών οφείλεται στις υπέρογκες καταθέσεις ή στις φούσκες και στα θαλασσοδάνεια ; Και ποιος ευθύνεται για αυτό ; μήπως θα πρέπει να πληρώσουν οι υπεύθυνοι ;
Λόγω της ημέρας τo άρθρο αφιερώνεται στους βουλευτές που ψήφισαν τη μη δίωξη τραπεζικών στελεχών για απιστία λόγω χορήγησης δανείων σε ν.π.δ.δ. και μη κερδοσκοπικές ενώσεις, κόμματα κτλ. (Διαβάστε το άρθρο στη σελίδα ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ/ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ)
01 Απριλίου, 2013
Λαμβάνοντας υπόψη ότι από τον 15ο αιώνα το χρέος έχει αποτελέσει το κύριο ιστορικό μέσο του αποικισμού για τη λεηλασία, ηγεμόνευση, καθυπόταξη, εξευτελισμό και καταστροφή των Λαών και των παραδόσεών τους,
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το χρέος του παγκόσμιου Νότου έχει ήδη εξοφληθεί πολλές φορές, και ότι αυτό συνιστά, τόσο για το Νότο όσο και για τον Βορά, έναν πλούτο από πόρους και από εργατική δύναμη για το κεφάλαιο,
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το χρέος είναι ο βασικός μοχλός ξένων παρεμβάσεων, και παρεμβάσεων χρηματοοικονομικών δυνάμεων με τη συνεργία των ισχυρών ελίτ, επιτρέποντας έτσι την παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών, τη γενική εξαθλίωση των ανθρώπων, και τη βάναυση υποβάθμιση των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους,
Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολυεθνικές και οι εκβιομηχανισμένες χώρες έχουν προκαλέσει μια μη αναστρέψιμη αναταραχή, βλάπτοντας δόλια την κλιματική και περιβαλλοντική ισορροπία, και ως εκ τούτου δημιουργώντας ένα οικολογικό χρέος από το οποίο θα υποφέρει όλη η ανθρωπότητα και σε σχέση με το οποίο οι παραπάνω χώρες οφείλουν επανορθώσεις (αποζημιώσεις)
Λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες που έχουν επιφέρει σε όλο τον πλανήτη οι μηχανισμοί δανεισμού, επιδεινώνοντας ιδίως τις συνθήκες διαβίωσης των γυναικών, παρεμποδίζοντας κυρίως την οικονομική ανεξαρτησία τους, ένα σημαντικό θεμέλιο για την κοινωνική και πολιτική τους χειραφέτηση,
Με Αποφασιστικότητα,
Εμείς, Οργανώσεις και Κοινωνικά κινήματα με έμπνευση το παράδειγμα του μαχητή Thomas Sankara, αγωνιζόμενοι για την απελευθέρωση των λαών από την υποδούλωση και τη σκλαβιά του χρέους:
Επιβεβαιώνουμε ότι οι Αραβικοί λαοί και οι λαοί του Μαγκρέμπ έχουν αναζωπυρώσει τη φλόγα του αγώνα των ανθρώπων για την ανάκτηση του προορισμού τους και της επιθυμίας τους να χειραφετηθούν σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα διαβίωσης, ελεύθερα και με αξιοπρέπεια,
Υποστηρίζουμε έντονα και αποφασιστικά όλους τους αγώνες σε όλον τον κόσμο για την απελευθέρωση των ανθρώπων από τη δουλεία του χρέους,
Αρνούμενοι τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται παντού στον κόσμο,
Στηρίζοντας όλους τους καθοδηγούμενους από πολίτες ελέγχους του χρέους, με σκοπό τον προσδιορισμό και την ακύρωση, άνευ όρων, όλου του επαχθούς και αθέμιτου χρέους,
Καλώντας επίσης για έναν φεμινιστικά προσανατολισμένο έλεγχο ο οποίος θα λαμβάνει υπόψη το κοινωνικό χρέος στο πλαίσιο του οποίου ήταν οι γυναίκες που είχαν το ρόλο του πιστωτή,
Αρνούμενοι όλα τα χρέη –μετοχοποιήσεις ή μετατροπές που θα θεωρούσαμε ως ξέπλυμα επαχθούς ή αθέμιτου χρέους,
Καταγγέλλουμε έντονα όλες τις πιέσεις και τις προσπάθειες εμπόδισης της υιοθέτησης του νομοσχεδίου του ελέγχου του χρέους στην Τυνησία και όπου αλλού στον κόσμο.
Δεν χρωστάμε…δεν πληρώνουμε!
Όταν οι Γερμανικές τράπεζες δίνουν σχεδόν μηδενικά επιτόκια στις καταθέσεις αυτό σημαίνει, ότι λιγοστεύουν το ρίσκο τους. Δεν αυξάνουν αντίστοιχα τα επιτόκια των δανείων τους και αυτό σημαίνει ευκολότερη αποπληρωμή. Παράλληλα επιβάλλεται στην αγορά σταθερότητα των τιμών που είναι ο γερμανικός οικονομικός τρόπος ζωής. Όσοι ευρωπαϊστές δεν το κατάλαβαν αυτό και δεν μπορούν να αντιδράσουν προκαλούν εγκλήματα. Ο Σόιμπλε επιβεβαίωσε, ότι όποιος δεν υποταχθεί στα μηδενικά επιτόκια θα τσακιστεί. Οι ελληνικές και οι κυπριακές τράπεζες δεν μπορούν να μείνουν στα μηδενικά επιτόκια, διότι δεν μπορούν να δανειστούν ευρώ με ευνοϊκούς όρους (επιτόκια) από την ΕΚΤ και τώρα χάνουν την αξιοπιστία των καταθετών. Αν η Lehman Brothers προκάλεσε την αναξιοπιστία μεταξύ των τραπεζών τα γεγονότα στην Κύπρο προκάλεσαν την αναξιοπιστία των καταθετών. Στην ουσία είναι το ίδιο, γιατί πρόκειται για μπλοκάρισμα στις πηγές χρηματοδότησης των τραπεζών. Η χρηματοπολιτική της ΕΚΤ γκρέμισε τις ελληνικές και κυπριακές τράπεζες τόσο από άποψη ρευστότητας όσο και από άποψη εποπτείας (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΕΥΡΩ)
31.03.2013
Γιώργος Πάσογλου
Είναι πολύ σημαντικό κάθε ριζική θεσμική αλλαγή στην Ευρώπη να έχει την υποστήριξη των Ευρωπαίων πολιτών. Η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στην ανθρωπότητα δεν είναι οι αγορές, αλλά η δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και όπως έδειξε η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση, εάν δεν αντιμετωπίσεις τις δημοκρατικές προκλήσεις δεν πρόκειται να επιτύχουν τα οικονομικά μέτρα που προσπαθείς να εφαρμόσεις. (Διαβάστε τη συνέχεια στη σελίδα ΠΗΓΕΣ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ – ΑΡΘΡΑ)
H Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν έχει μόνο το εκδοτικό προνόμιο του νόμιμου νομίσματος στις χώρες της Ευρωζώνης. Καθορίζει επίσης τη συναλλαγματική ισοτιμία των νομισμάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ελέγχει την κατανομή των κοινωνικών πόρων καθώς και την σταθερότητα των τιμών. Κατανομή κοινωνικών πόρων είναι η πολιτική βούληση που κρίνει αν θα γίνει ένας αυτοκινητόδρομος, ένα αεροδρόμιο ή ένας σιδηρόδρομος σε μια χώρα. Στο παρακάτω video η Γιολάντα Φρεσνίλο αναφέρεται στις άχρηστες υποδομές της Ισπανίας που έχουν δημιουργήσει και ένα τεράστιο χρέος, γνωστές και ως “λευκοί ελέφαντες”. Παράλληλα θα πρέπει να γίνει σύνδεση των άχρηστων δημόσιων έργων με την ανεργία της Ισπανίας καθώς οι επενδύσεις δεν γίνονται μόνο για να εξυπηρετήσουν κοινωνικές ανάγκες, αλλά και για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Μια συζήτηση μόνο για την έξοδο από το ευρώ δεν είναι πλήρης. Το αντιευρώ κίνημα θα πρέπει να βάλει στη συζήτηση την ολική διάρρηξη των σχέσεων με την ΕΚΤ. (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΕΥΡΩ/ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ).
Στο άρθρο του ο Κώστας Λαπαβίτσας προτείνει για την Κύπρο ένα άλλο δρόμο για την αντιμετώπιση της τραπεζικής κρίσης με ενδεχόμενη έξοδο από την ΟΝΕ.
Συνέχεια εδώ : Kώστας Λαπαβίτσας: Δεν υπάρχουν μονόδρομοι Σχέδιο Τρόικα και Σχέδιο Κύπρου.
Μία από τις αιτίες της τραπεζικής κρίσης είναι η ίδια η λειτουργία του χρηματοπιστωτικού τομέα. Το PSI δεν είναι η αιτία για την καταστροφή των κυπριακών τραπεζών. Οι κύπριοι τραπεζίτες αναλάμβαναν υποχρεώσεις (δάνεια από άλλες τράπεζες και καταθέσεις) με μεγαλύτερα επιτόκια από τις απαιτήσεις τους. Αν δηλαδή μια κυπριακή τράπεζα έδινε επιτόκιο 6% σε μια κατάθεση του 1.000.000,00 € θα έπρεπε να βρει έναν δανειολήπτη (δημόσιο ή ιδιώτη) για να του δανείσει με μεγαλύτερο επιτόκιο από 6%. Το ελληνικό δημόσιο που είναι ο μεγαλύτερος αναξιόπιστος οφειλέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σπάνια δανειζόταν με επιτόκια πάνω από 6 % μέχρι το μνημόνιο 1. Οι τράπεζες στο κυνήγι του κέρδους έθεταν τοκογλυφικούς όρους στα δάνεια των ιδιωτών που χορηγούσαν για να τραβήξουν καταθέσεις με μεγάλο επιτόκιο. Είναι πολύ πιθανό ακόμα και ένας ιδιώτης να μην αντέξει τις πιέσεις λόγω της κρίσης σε συνδυασμό με την αύξηση των κυμαινόμενων απεριόριστων τραπεζικών επιτοκίων.
Υπάρχει ένα αγγλικό ρητό που λέει, ότι πτώχευση σημαίνει ο επιχειρηματίας να βάζει τα λεφτά στο παντελόνι και να δίνει το σακάκι του. Υπάρχει ακόμα και ο Γερμανός φιλόσοφος Καρλ Μαρξ που έλεγε, ότι ο καπιταλισμός υπάρχει και αναπτύσσεται μέσω των κρίσεων. Από αυτά τα δύο συνάγεται, ότι οι τραπεζίτες έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια και ετοιμάζονται για την αυριανή ημέρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη. Οι λαοί είναι προετοιμασμένοι ; (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ/PSI- ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΟΜΟΛΟΓΩΝ)
26.03.2013
Γιώργος Πάσογλου
Επίσημος Κυβερνητικός Βλαξ:
“είναι πολύ διαφορετικό το πρόβλημα της Κύπρου από το πρόβλημα της Ελλάδας, δεν είναι συγκρίσιμο με της Ελλάδας που ήταν αμιγώς δημοσιονομικό”
Οι τράπεζες έχουν πάρει χρήματα ίσα με τα 2/3 του χρέους!
Οι κυβερνήσεις Καραμανλή-Παπανδρέου-Παπαδήμου έχουν δώσει στους τραπεζίτες από το 2008 μέχρι το 2011 κεφάλαια που ανέρχονται συνολικά στο απίθανο ποσό των 168 δισ. ευρώ!
Η κυβέρνηση Καραμανλή το 2008 ενέκρινε πακέτο κρατικών εγγυήσεων και ζεστού χρήματος για τις τράπεζες ύψους:
• 28 δισ. ευρώ (Νόμος 3723, Δεκέμβριος 2008), υπουργός Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης
Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρόσφερε στους τραπεζίτες πέντε συνολικά πακέτα κρατικών εγγυήσεων και κεφαλαίων ύψους συνολικά 110 δισ. ευρώ τη διετία 2010-2011.Όσα δηλαδή ήταν και τα χρήματα από το πρώτο δάνειο της τρόικας! Συγκεκριμένα:
• 15 δισ. ευρώ στις 6 Μαΐου 2010, τρείς μέρες μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, με το νόμο 3845 που κατέθεσε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.
• 10 δισ. ευρώ στις 21 Ιουλίου 2010 (νόμος 3864), που κατέθεσε και πάλι ο Γ. Παπακωνσταντίνου.
• 25 δισ. ευρώ στις 3 Σεπτεμβρίου 2010 (ανήμερα της 36ης επετείου από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ) με το νόμο 3872.
• 30 δισ. ευρώ στις 18 Μαΐου 2011 (νόμος 3965), ο τελευταίος που κατέθεσε ο Γ. Παπακωνσταντίνου.
• 30 δισ. ευρώ στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 με πράξη νομοθετικού περιεχομένου.
Από τη λίστα δεν θα μπορούσε να λείψει και η κυβέρνηση του τραπεζίτη Παπαδήμου, η οποία χορήγησε δύο πακέτα κρατικών εγγυήσεων προς τις τράπεζες:
• 30 δισ. ευρώ, με το νόμο 4031, τον οποίο κατέθεσε ο τότε υπουργός Οικονομικών και νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευαγ. Βενιζέλος, στις 9 Δεκεμβρίου 2011.
• 18 δισ. ευρώ που παρείχε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας τον Ιούνιο 2012 με πράξη νομοθετικού περιεχομένου που είχε περάσει επί κυβέρνησης Παπαδήμου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Τα κεφάλαια δόθηκαν από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και κατέληξαν στα ταμεία της Εθνικής, της Alpha, της Πειραιώς και της Eurobank.
• 28 δισ. ευρώ ανακεφαλαιοποίηση.
Ορθά τονίζουν πολλοί οικονομολόγοι, αριστεροί και δεξιοί, έλληνες και ξένοι, ότι η έξοδος από την ευρωζώνη είναι μονόδρομος για τις περιφερειακές οικονομίες. Ένα απλό παράδειγμα μας δείχνει πόσο περισσότερές επιλογές έχουμε αν ελέγχουμε το νομισμά μας απ’ ό,τι αν το ελέγχουν άλλοι. Πως δηλαδή η εξασφάλιση εθνικού νομίσματος δεν είναι καμιά εθνικιστική εμμονή, ούτε επουσιώδης λεπτομέρεια, αλλά αντίθετα συνιστά στοιχειώδες ζήτημα δημοκρατίας· ακόμη περισσότερο, ζήτημα πλέον επιβίωσης. Δεν αρκεί για μια φιλολαϊκή οικονομική πολιτική, αλλά είναι απαραίτητη προϋπόθεσή της.
Δημοκρατία σημαίνει ότι οι πολίτες αποφασίζουν για την οικονομική πολιτική, και μάλιστα γνωρίζοντας τις εναλλακτικές λύσεις. Έχουμε αλήθεια δημοκρατία όταν τις βασικές αποφάσεις τις παίρνει η ανεξέλεγκτη από το λαό ΕΚΤ, ενώ ο λαός δεν πληροφορείται καν την αμφισβήτηση του ευρώ από τους ειδικούς; ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ “ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ”
Σπύρος Μαρκέτος
O Κώστας Λαπαβίτσας συνεχίζει την προσπάθειά του για έναν πραγματικό διάλογο. Αυτή τη φορά θέτει τις γενικές γραμμές μιας άλλης πορείας για την ανάπτυξη.
Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά πολύ θα ήθελε να μείνει στην ιστορία ως η κυβέρνηση που ταυτίστηκε με την αναστροφή του αρνητικού κλίματος στην ελληνική οικονομία και την έξοδο από την κρίση. Αντίθετα όμως από την επιθυμία της, όπως η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου έμεινε στην ιστορία ως η κυβέρνηση που επέβαλε το πρώτο κοινωνικά καταστροφικό Μνημόνιο κι η κυβέρνηση του δοτού Παπαδήμου ως η κυβέρνηση που έφερε σε πέρας την ατελέσφορη και απεχθή, με βάση τους όρους που την συνόδευσαν, αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους (δηλαδή την επίσημη χρεοκοπία), η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά θα μείνει στην ιστορία ως η κυβέρνηση που επί των ημερών της ολοκληρώθηκε η μεγαλύτερη μεταφορά δημόσιων πόρων σε ιδιωτικά χέρια: στους τραπεζίτες! Επί των ημερών της επίσης θα πάρει σχήμα και μορφή το νέο τραπεζικό σύστημα των 2,5 έως (το πολύ) 4 τραπεζών που απαιτεί η Τρόικα, με τις αλλαγές στον προσανατολισμό τους να είναι εξ ίσου θεαματικές με την αριθμητική τους συρρίκνωση.
Μόνο στο πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης, της προσπάθειας δηλαδή που γίνεται με καθοδήγηση της Τρόικας ώστε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να ξανασταθεί στα πόδια του διαφεύγοντας από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, θα καταβληθούν γύρω στα 45 δισ. ευρώ. Ήδη από το πρώτο μέρος της δόσης μαμούθ των 52,5 δισ. ευρώ που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2012 τα 16 δισ. ευρώ πήγαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όπως και 7,2 δισ. ευρώ από το δεύτερο μέρος της που καταβλήθηκε τον Ιανουάριο, με βάση την απόφαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Eurogroup) στις 21 Ιανουρίου. Πριν την ανακεφαλαιοποίηση και με σημείο αφετηρίας το 2008, επί θητείας στο υπ. Οικονομικών του Γ. Αλογοσκούφη, οι τράπεζες είχαν λάβει 168 δισ. ευρώ. Συνολικά επομένως οι τράπεζες έχουν οικειοποιηθεί – είτε υπό την μορφή ρευστού είτε υπό την μορφή εγγυήσεων – ποσά που ξεπερνούν κατά πολύ το ελληνικό ΑΕΠ, την αξία δηλαδή των αγαθών και υπηρεσιών που παράγει η χώρα σε ένα έτος, και για φέτος, που είναι ο έκτος χρόνος συνεχούς μείωσης του, αναμένεται να φτάσει τα 183 δισ. ευρώ. Είμαστε έτσι αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή αφαίμαξη της οικονομίας προς όφελος των τραπεζιτών που γίνεται ακόμη πιο προκλητική αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι κάθε ενίσχυσή τους συνοδεύεται από αντιλαϊκά μέτρα, όπως έγινε πολύ πρόσφατα με το τρίτο Μνημόνιο.
via Η επόμενη μέρα του τραπεζικού συστήματος « Leonidas Vatikiotis.
Τις τελευταίες ημέρες ακούμε τους αρχηγούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης να δηλώνουν, ότι δεν θα ψηφίσουν άλλα μέτρα. Και όμως πρόσφατα μόλις πριν από δύο εβδομάδες ψήφισαν στην βουλή μια επικαιροποίηση – συμπλήρωση του μνημονίου 3 ή μεσοπρόθεσμου προγράμματος 2013-2016. Αυτή η συμπλήρωση ήταν προϋπόθεση για να εκταμιευθεί και η τελευταία δόση. Φυσικά και αποσιωπωπήθηκε από όλα τα ΜΜΕ η ψήφιση των νέων μέτρων με επιπλέον παρεμβάσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνίκες παροχές, στις δημόσιες υπηρεσίες κτλ. Αυτά τα νέα μέτρα ήταν γνωστά από τον Νοέμβριο, ενώ δηλαδή το πολιτικό και επιχειρηματικό κατεστημένο μέσω των ΜΜΕ διαφήμιζε την επιτυχία των Στουρνάρα και Σαμαρά για την εκταμίευση της δόσης, η ευρωπαϊκή επιτροπή αποφάσιζε τα νέα μέτρα για την χώρα μας. Για αυτό το λόγο άλλωστε άνοιξε η στρόφιγγα για τις χρεοκοπημένες τράπεζες που πλέον κλείνουν η μία μετά από την άλλη.
Νόμος επικαιροποίησης 3ου μνημονίου ή μεσοπρόθεσμου προγράμματος 2013-2016.
Διαβάστε για το ιστορικό των νέων μέτρων εδώ.
09.03.2013
Γιώργος Πάσογλου
Ενημέρωση, 08.03.2013 :
Στο πλαίσιο των συζητήσεων της ICAN για το δημόσιο χρέος των χωρών της Ευρωζώνης συζητήσαμε και με έναν μικροομολογιούχο σχετικά με την ανταλλαγή των ομολόγων και το PSI. Toν ρώτησα για τα ομόλογα με ρήτρα ΑΕΠ (τίτλοι ΑΕΠ). Η απάντησή του ήταν ότι στην ανταλλαγή των ομολόγων τα νέα ελληνικά ομόλογα περιέχουν και μια αναλογία 31,5% προς το 100% του παλιού ομολόγου το οποίο θα καταβληθεί όταν θα υπάρξει ανάπτυξη στην χώρα.
Επίσης δημοσιεύθηκε η έκθεση τις Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τις προβλέψεις της για τα δημοσιονομικά ζητήματα. Από τον πίνακα φαίνεται ότι το δημόσιο χρέος από το 2011 προς το 2012 μειώνεται μόλις 9 δις ευρώ. Ενώ από το 2013 αυξάνεται πάλι σε σχέση με το 2011. Από αυτά προκύπτει ότι το κούρεμα χρέους δεν είναι παρά μία προπαγάνδα για να θεωρηθεί ως επιτυχία η οικονομική λεηλασία και η κοινωνική γενοκτονία. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν κουρεύτηκε όλο το δημόσιο χρέος, αλλά μόνο τα ομόλογα ελληνικού δικαίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Ιούνιο του 2012 ανάμεσα στις δύο εκλογίκες αναμετρήσεις όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί συμφώνησαν να πληρωθεί το ομόλογο ξένου δικαίου. Επιπρόσθετα να συνεκτιμηθεί ότι ανταλλάχθηκαν ομόλογα ποσού 177,218 δις, ενώ το δημόσιο χρέος για το 2011 ήταν ποσού 390,186 δις και ειδικά τα ομόλογα ποσού 317,519 δις σύμφωνα με τον ισολογισμό του 2011. Αυτό σημαίνει, ότι δεν πρέπει να διατηρούμε αυταπάτες περί σωτηρίας από μία κυβέρνηση, φασιστική, δεξιά ή αριστερή. Η μόνη λύση είναι οι πλατείες και οι αγώνες μας. Οι εκλογές μπορούν να χρησιμεύουν για να ξεφορτωνόμαστε ψεύτες και κλέφτες. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν θα δώσουν τη λύση. (Δαβάστε όλο το άρθρο στη σελίδα ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ/PSI ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΟΜΟΛΟΓΩΝ).
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ:
Α) ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΚΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΜΜΕ, ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ, ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΟ ΤΙ ΚΑΚΟ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ…ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΟΜΩΣ ΕΥΣΧΗΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΜΑ: « ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ;»
Β) ΕΠΙΣΗΣ ΑΡΚΕΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ…ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ: ΕΙΤΕ ΜΕ ΕΥΡΩ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΡΑΧΜΗ, ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ «ΚΑΛΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΗ…ΑΝ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ «ΚΑΚΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ….
Δημοσιεύθηκε ο ισολογισμός του 2011 που αναφέρει και το χρέος μέχρι 31.12.2011. Στον υπολογισμό του πίνακα δεν περιλαμβάνονται τα δάνεια από το ESFS και το ΔΝΤ με το Μνημόνιο 2, το κούρεμα χρέους, η επαναγορά χρέους, οι κρατικές ενισχύσεις των τραπεζών και ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός του 2012. Αναρείται μετά από 4 μήνες το προσχέδιο του προϋπολογισμού του Στουρνάρα σχετικά με το δημόσιο χρέος του 2011. Ενώ είχε υπολογιστεί 355 δις, τελικά είναι 390 δις. Από 163% σε 182 % του ΑΕΠ. Μπορείτε να βρείτε τον πίνακα του προϋπολογισμού στην σελίδα ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ.
03.03.2013
Γιώργος Πάσογλου
Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Brussels Business” . Αναφέρεται στη διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα λόμπι των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών. Συγκεκριμένα γίνεται λόγος για τις αποφάσεις που αφορούν τον τραπεζικό τομέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Σήμερα ζούμε σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση τις συνέπειες αυτών των αποφάσεων. Έλληνες και Γερμανοί. Γάλλοι και Κύπριοι. Θύτες είναι οι τραπεζίτες και οι κυβερνήσεις τους.
Όπως σωστά σημείωνε και το Unfollow, σε μήνυμά του στο twitter, πολλοί θυμήθηκαν ότι ο Γκρίλο είναι πρώην κωμικός αλλά κανένας δεν θέλησε να σημειώσει ότι έχει ζητήσει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ιταλίας στην ευρωζώνη. Το ίδιο έχει κάνει και η συμμαχία του Μπερλουσκόνι γεγονός που εξηγεί τη λύσσα με την οποία τον αντιμετώπισε το Βερολίνο.
Έχουμε εξηγήσει και στο παρελθόν ότι ο Μπερλουσκόνι φόρεσε τον αντιευρωπαϊκό μανδύα όχι προς όφελος του Ιταλικού λαού αλλά εκπροσωπώντας ένα τμήμα της ιταλικής αστικής τάξης που δυσφορεί με την οικονομική κυριαρχία του Βερολίνου. Ο Γκρίλο, αντίθετα, απλώς αφουγκράστηκε την οργή των Ιταλών για τη λειτουργία της ευρωζώνης και την επιβολή της καταστροφικής λιτότητας – για την οποία γελάει πλέον ακόμη και το ΔΝΤ.
Άρης Χατζηστεφάνου (Διαβάστε τη συνέχεια στη σελίδα “ΕΥΡΩ”)
ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟΥ “ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩ”. ΚΛΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ. ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ !!!
«Στην Ελλάδα οι κυρίαρχες τάξεις και οι κυβερνήσεις ψαλιδίζουν τη δημοκρατία» τονίζει στην «Εφ.Συν.» ο Βέλγος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και ακτιβιστής. Σημειώνει ότι μόνο μια αποφασισμένη και με λαϊκή υποστήριξη κυβέρνηση μπορεί να διεκδικήσει αναδιαπραγμάτευση του χρέους από τους πιστωτές και υπογραμμίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να μετακινηθεί σε μετριοπαθέστερες θέσεις.
Συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου ( Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ)
Το 1980 η Ελλάδα είχε πλεόνασμα 763 εκατ. δολαρίων στο γεωργικό εμπορικό ισοζύγιο, αλλά το 1981, πρώτη χρονιά της ένταξης, παρουσιάστηκε έλλειμμα ύψους 377 εκατ. δολαρίων. Με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα, η εικόνα καταγράφεται πλέον παραπάνω από δραματική:
Το έλλειμμα του γεωργικού ισοζυγίου έφτασε το 2008 στα 3 δισ. ευρώ, το 2009 στα 2,4 δισ. ευρώ, το 2010 και 2011 στα 2 δισ. ευρώ.
Δηλαδή: Από το 1981 το έλλειμμα στο αγροτικό ισοζύγιο αυξήθηκε μέχρι και πάνω από 900%! (διαβάστε τη συνέχεια στη σελίδα ΕΕ/ΔΝΤ)
του Νίκου Μπογιόπουλου (Ριζοσπάστης)
